Cras colloquia serere inter alia pergemus hora sueta in conclaui numero 5 necnon fortasse (et uerbum “fortasse” iteramus) Custodius noster, professor sodalisque Arabici sermonis, rudimenta nobis ponat linguae “classicae” cuius ipse est magister… eaque LATINE!

Nolite occasionem praetermittere hanc discendae utriusque loquelae “classicae” una in sessione (et gratis et amore)!

In crastinum!

  Heri sessionem Circuli celebrauimus ultimam anni MMXI. Sollicita uero eram, fateor, cum solam me interfore putarem, nam septimana praeterita paucissimi fuimus, sed superis gratias tandem comitata fui optimis amicis collegisque.

Plures imagines inspicere potestis in foro c.n. Facebook

     Garriuimus et carmen Natalicium rimati sumus quod simul cecinimus… et multum risimus. Mirum est, sed discipuli notissimum carmen c.t. “Adeste fideles” nesciebant, numquam uidelicet legerunt et cecinerunt… nisi usque ad diem hesternum! Quamobrem gratias ingentes agimus nostro Iosepho sodali Gaditano, utpote qui generosus in rete uniuersali nos certiores fecerit de carminis uersione optima ab eo illustrata modo Orbergiano.

     Nonnulla uero minima a me emendata additaque  nunc eius pace uobis praebeo hic:

Alexandra omnibus sodalibus et condiscipulis salutem dicit.

Quamquam heri tantummodo quattuor homines sessioni interfuimus (plerique discipuli in alia pensa incumbere eadem hora debebant), colloquium amoenum fuit, quod de tabula geographica Imperii Romani sermocinati sumus. Legimus enim primum colloquiorum personarum ab Iohanni Orbergio compositorum, imitantes quae alii magistri et discipuli egerunt in suis Academiis Lyceisque et nostratibus et peregrinis, sicut hoc in modo a discipulis Annulae LLewelyn acto in Academia Catholica Viomingensi uel in hac alia forma a discipulis Hispanis acta in quodam Lyceo Barcinonensi.

Interrogatiunculas nexuimus multas et diuersas responsa dantes pro modulis nostris, quippe quod Patriciae nostrae opus sit gradus discendi pedetemptim ascendere. Fulti ergo usu praepositionum quas hoc in situ rimari potestis, sententias faciles instruximus et interrogauimus ubi loci Imperii Romani sit quoddam oppidum uel fluuius uel mons uel insula. Ecce, ex. gr., exemplum:

- MARCVS: Vbi terrarum sunt Gades, Patricia?

- PATRICIA: Gades est in Hispania.

- M.: Gades non “est”, sed “sunt in Hispania! “Gades” uocabulum plurale est!

- P.: Non “est”, sed “sunt”. Cur plurale est, si oppidum unum est?

- M.: Hodie oppdidum unum est, sed olim uocabulum plurale erat, quia  Gades  insulae erant uariae.

- P.: Si “Gades” uocabulum Latinum est atque etiam plurale, quomodo est uocabulum Graecum?

- M.:Vocabulum Graecum est Γάδειρα, plurale quoque. O Patricia! Age! Vbi sunt Gades?

- P.: Gades sunt in Hispania. In parte meridionali Hispaniae cui nomen est Baetica.

- M.: Inter quas regiones Imperii Romani?

- P.: Gades sunt inter Galliam et Mauretaniam.

- M.: Qua in parte tabulae geographicae Imperii Romani?

- P.: Gades sunt in parte sinistra tabulae, prope Fretum Gaditanum et procul a Phoenice quae in Syria est, ubi habitabant qui Gades condiderunt abhinc tria milia annorum plus minusue.

- M.: Ita est! Punicorum lingua Gades uocabantur “Gadir”, quod uocabulum singulare significabat “consaeptum locum”. Pergamus! Quid est infra et supra et circa Gades?

- P.: Infra Gades est Africa, supra autem est Oceanus Atlanticus et Mons Pyrenaeus. Circa Gades sunt alia oppida, ut Hispalis et Malaca et Onuba atque etiam supra Gades est fluuius Baetis.

- M.: Quot litterae sunt uocabulo quod est “Gades”?

- P.: Sunt V (quinque) litterae casibus nominatiuo atque accusatiuo “Gades”, VI (sex) autem casui Genetiuo “Gadium”, et VII (septem) casibus Datiuo et Ablatiuo et Locatiuo, “Gadibus”.

- M.: Macte, Patricia! Discipula optima es!

Gades saec. VIII a. Ch. n.

In proximam sessionem!

Cras sodales Circuli Gaditani nos conferemus in conclaue quintum primi tabulatus. Aliquot imagines uidebimus et de eis loquemur. Iuuenioribus tempora praesentia (indicatiui et subiunctiui modalitatum) uerborum “possum”, “uolo”, “nolo” “maloque” memoriae mandare commendo, quippe quae ualde usui sint ut sententias nostras infinitiuis adiuuantibus explicemus. Exempli gratia, ego uolo ut omnes discipuli qui Circulum iam nouere cras eo adsint. Etiam spero fore ut porfessores Alexandra et Angelus Custodius (uel Angelos Phylax!) adesse possint.

In crastinum, sodales.

Gades et mare

        Heri dies Latinissimus fuit. Qua de causa? Quidam iuuenis studens plurimis litteris linguisque, praesertim Latinae Graeceque, et aliis rebus ordinatralibus causa fuit. Quisnam uocatur? Rodericus ei nomen est. Quid Gadibus agebat? Rodericus discipulus Philologiae Classicae est abhinc nonnullos annos, qui in Vniuersitate Studiorum Vallisoletana studiorum Latinorum Graecorumque initium fecit, finem autem eorum faciet, deis superis fatisque uolenttibus!, in Gaditana Vniuersitate nostra. Cur? Quia ille quoque uoluit atque etiam nos ipsi potuimus et uoluimus. Quamobrem duplex fuit sessio Latina septimanalis, utpote quod Rodericus linguam Latinam callens Circulis Gaditanis interesse aueret, huic scilicet urbis capitalis, illi alio urbis uicinae Xerensis.

In sessione matutina Circuli Gaditani sex homines adfuimus (obliti sumus iterum mecastor! imaginem capere), praeter Rodericum uidelicet discipuli Daniel ac Patricia dulcerrima atque Iosephus (Ioanna aegrotabat ideoque Ioannes ei comis fuit) et professores Pinarius ac Custodius atque Alexandra. De uerbis “possum” et “uolo” egimus, quia altera ex parte iuuenis Daniel fassus erat eis uti nescire, altera ex parte in dubio nobis erat utra sententia rectior esset harum:  “licetne mihi intrare? an “possumne intrare?”:

Linguae Latinae cursus, auctore Eduardo Engelsing an. 2008

Quint. Declamationes maiores

“Adde forem, et duro dicat tibi ianitor ore
‘Non potes,’ exclusum te quoque tanget amor”.

(Ov . Ars. 3.588)

Hermeneumata Pseudodositheana ca. 280 p. Chr. n.

Sessio uespertina Circuli Xerensis amoena fuit in Lyceo pulcherrimo antiquoque c.n. “Padre Luis Coloma“. Primum in conclaui capitulum quoddam libri Orbergiani “Roma Aeterna” inscripti euoluimus et postea in thermopolio propinquo dum alii Arabicam alii frigidam potionem sumebamus, de rebus Latinis diuinis humanisque sermocinati sumus. En uobis lepidissima imago sodalium Gaditanorum et Xerensium una cum Vallisoletano:

Sodales Circulorum Latinorum et Gaditani et Xerensi cum Roderico media in sede inter Ioannem Cienfuegos ac Laureanum Plaza

    Sex interfuimus sessioni diei Mercurii hesterni, duo professores (Pinarius et Alexandra) et tres discipuli (Daniel et Ioannes et Iosephus) et amicus Xauerius Barbastrensis qui bene mane Matrito Gades petiuit, utpote cum Thesim Doctoralem duce Alexandrae paret de uerbis fraudatoriis inter Latinum et Hispanicum exstantibus. Heri sessionem uisam esse fatendum est potius scholam quam colloquium, quippe quibus discipulis difficile sit adhuc Latine sermocinari rudimenta Latina nondum callentes. Nudius tertius Daniel misit per litteras electronicas descriptionem de se ipso quam aliqua parte emendatam et memoriae traditam in initio sessionis hesternae nobis uiua uoce dixit huiuscemodi:

Salvete, amici! Mihi nomen Daniel est, et ego studeo linguis classicis. Mihi libet tenisiam ludere, peregrinari, in locis rusticis ambulare, folle bascaudario ludere, libros legere et televisionem exspectare. Mihi placet studere linguae latinae, graecae, iaponicae et francogallicae. Ego XVII annos natus sum, et sum ephebus. Mihi natura est amabilis. Cultus sum, eruditus, generosus et aliquantum pessimista. Mihi aspectus est bellus, perspicax et tenuis. Postremo dico mihi placere maxime lectionem, pelliculas cinematographicas spectare et musea frequentare. Valete!

    Postquam Ioannes et Iosephus et Xauerius nonnulla de se ipsi protulerunt et textum Pseudo-Dosithei breuem euoluimus, Alexandra praeconium nouissimum sodalibus nescientibus monstrauit, quod etiam per epistulam electronicam ad ceteros absentes alias misit. Legite sultis prouocationem hanc ad societatem c.n. UNESCO, ut linguae Graeca Latinaque in “omnium gentium patrimonium quod tangi non potest” recipiantur, quod inceptum auspicio Academiae Vivarii Novi prouehitur:

Prouocationem legatis hic

Nos calculum iam adiecimus et nomen dedimus. Speramus quoque fore ut uos hospites omnes qui hunc in locum casu incidetis, nomina detis uestra, nisi dedissetis.

Septimana continenti alius amicus nos uisitabit deis uolentibus ex Vallisoleto.

Valeatis bene!

Postquam  epistulam electronicam (ad tempus!) ad uos misi nuntiantem quartam sessionem Circuli nostri, nuntium alium accepimus Custodius et Pinarius et ego ipsa qui certiores nos faciebat de inopinato Coetu maximi momenti  Facultati eadem hora quam sessio.  In initio nesciebamus quid agamus. Procul dubio colloquiis Latinis interesse ego malebam, sed munera academica neglegere nequibam.

Munus tandem nos uocauit in binos locos, in alterum scilicet qui animum primum ad se allexit (etiamsi haud multas partes temporis minutas), in alterum deinde quem officium petere institit.

Hodie dies natalis Iosephi erat et die Mercurii praeterito ei pollicita eram nos cantaturos esse (Latine uidelicet) “Felicem natalem”.  En uobis imago a me capta in qua uidere potestis Ioannem et Ioannam et Iosephum et Patriciam et Danielem et Pinarium:

Quarta sessio Iosepho natalem diem undeuigesimum agenti dicata

Felicem natalem diem / felicem natalem diem / omnes tibi exoptamus, felicem natalem diem!

Vsque ad diem Mercurii proximum!

Post iter Matritense breuissimun, sed iucundum ad actum sollemnem spectandum in quo magister magistrum dominus Ioannes Aegidius orationem protulit ingressus nostram in Regiam Academiam linguae Hispanicae (“Lingua qua hodie -inquit- loquimur in pleraque Tauri uetere pelle ubi uiuimus, diuersis loquelis, Latina est: lingua scilicet Latina saeculi XXI.”), epistulam electronicam ad uos iterum serissimam misi die Martis nuntiantem tertiam sessionem Circuli crastinam.

Locus Regiae Academicae Hispanicae c.n. RAE ubi sedent Academici

  Nonnulli defuerunt, ut Pinarius noster cui doluit interesse non licere ualetudinis causa, alii autem noui adfuerunt, ut Victoria, discipula Philologiae Hispanicae animosa, et Stephanus, discipulus Philologiae Classicae qui anno academico praeterito primis in coetibus adfuit. Ceteri auditores prater me fuerunt Iosephus et Daniel et professor Custodius.

Paginas imprimis interretiales nonnullas rimati/a sumus et deinde auscultauimus uiuida uoce epigramma Martialis 12, 43:

Difficilis facilis, iūcundus acerbus es īdem:
Nec tēcum possum vīvere, nec sine tē.

cuius adiectiua uocabula ad amicum poetae illustrandum nobis fuerunt occasioni ad nos noscendos atque ad loquendum de nobis ipsis: nomen, aetas, studia, linguae quibus loquimur aut quas discimus, indoles, oblectamenta, consuetudines et ita porro.

Anthropologici Musei Matritensis frons ubi legitur antiquum dictum

In proximum diem Mercurii ualeatis bene!

    Hodie octo homines sessioni Circuli interfuimus quae producta fuit per horam et dimidiam. Praeter Pinarium meque ipsam, adfuerunt sodalis professor linguae Arabicae Custodius et quinque discipuli quibus nomina sunt Iosephus et Ioannes -qui 2º gradui Philologiae Classicae student-,  Patricia  et Ioanna -quae in studia primi gradus Humanitatum incumbunt-, et tandem Daniel -alumnus primi gradus Philologiae Classicae.

     Ioannes et Iosephus discipuli fuerunt magistri Ioannis I. Cienfuegos, moderatoris scilicet Circuli Latini Xerensis, iuuenes bini ualde animosi et discendi auidi qui non solum pergunt interesse coetibus Circuli Xerensis, sed etiam nobis attulerunt Patriciam et Ioannam, quarum altera duos annos linguae Latinae studuit in Lyceo, sed ea dicit oblitam esse multarum rerum grammaticarum, altera tantum incumbuit per se ipsa in studium priorum capitulorum Familae Romanae Orbergianae. Postremo iuuenis Daniel nobis auscultabat tacitus omnia quae dicebamus, quia similis Patriciae linguam Latinam didicit modo passiuo, grammaticae uidelicet arti ac uersionibus in sermonem uernaculum partes primas dando, fere nihil intellegendo eorum quae antea legisset.

     Latine nos ipsi induximus singuli pro modulis unius cuiusque et postehac ante oculos omnium posui quasdam personas quae sibi ipsi induxerunt, id est, C. Valerium Catullum et C. Iulium Caesarem et M. Tullium Ciceronem et alios, uerbis facilibus captu usa:

     Postremo legimus et rimati/ae sumus notissimum Carmen LXXXV Catullianum hoc:

     Valete omnes quam plurimum usque ad diem proximum Mercurii quo tertiam sessionem habebimus nescio quo in conclaui, utpote quod scriptorium meum paruum euaserit!

Postquam heri uesperi epistulam electronicam serissimam misi ut uos certiores facerem de nouis sessionibus Circuli nostri, inopportune me egisse putabam atque ea de causa die crastino me neminem inuenturam esse meo in scriptorio. Feliciter quattuor nos conuenimus et coetum iucundum habuimus bini  discipuli, qui uocantur Iosephus et Ioannes, Pinarius et ego ipsa.

Legimus quidem et sermocinati sumus de sententiis Latinis necnon Graecis facilibus captu, propterea quod nobis opus erat in os reuocare et dicere uiua uoce uerba fere oblita. De talibus enim sententiis et dictis et litteris notisque collocuti sumus prima in sessione noui anni academici:

1. In taberna quando sumus, non curamus quid sit humus.
2. μέγα βιβλίον μέγα κακόν.
3. Carpe diem.
4. Primum uiuere, deinde philosophari.
5. ?
6. Nullus agenti dies longus est.
7. Mater tua mala burra est.
8. Tu quoque, fili mi! / καὶ σὺ τέκνον;
9. Odi et amo. Quare id faciam fortasse requiris. / Nescio, sed fieri sentio et excrucior.
10. Optimum cibi condimentum fames.
11. Quid agis, homuncule? Veni, uidi… oblisus sum.
12. Caue canem.
13. τὰ λευκὰ τῶν τριχῶν ἀπαμβλύνει τὸν νοῦν.
14. Beatus ille qui procul negotiis…
15. S.P.Q.R.

De auctoribus harum sententiarum uel de earum origine et de aliis argumentis quae ex amoeno colloquio fluxerunt, omnes simul blaterauimus garriuimusque, et Latinitas ipsa, quoad ego sciam, sarta tecta pergit atque incorrupta manet.

Valetudinem uestram diligenter curate usque ad proximam sessionem quae hora sueta fiet meo in scriptorio nº 26!