mantinea_-_i_-_mmxv

Mantinea 1 (2015)

 

Saluete omnes!

    Nouissimi commentarii periodici in lucem editi sunt, quibus titulus est ‘Mantinea‘. Quid noui adferant, fortasse requiritis. Hoc est: symbolae quidem omnes Latine exaratae sunt eaeque a professoribus litterarum, philologis, philosophis, peritis historiae rerum et historiae naturalis et iuris ciuilis et artis docendi, ab hominibus denique doctissimis scriptae.

       Ecce uobis  conspectus rerum una cum summariis et normae ad edendas commentationes obseruandae

       Si uultis, in sessione crastina haec documenta rimari possumus. Vtcumque est, legite et fruimini.

                      Valete.

Palaestra Latina

     Hodie quasi munus natale ex consociatione “CulturaClásica.com” nuncupata nuntium accepimus optimum omnibus Latinae linguae cupidis: commentarios periodicos Latine superiore saeculo in Hispania scriptis quibus titulus “PALAESTRA LATINA” est, in lucem retialem modo editos esse. Quos condidit P. Emmanuel Jové, sed Iosephus Maria Mir suam operam ab initio praestitit et post bellum ciuile Hispanicum ab anno 1942 usque ad annum 1964 ipse egregius Mir moderatus est et illic scriptor fecundus fuit.

         Quippe inter sessionem diei 30 mensis Octobris anno 2013 Isidori Mauleon Carmen ad Aelium A. Nebrissensem dicatum (1946-47) sodales legimus et rimamur, nam Angelus collega unum et alterum librum “Palaestrae Latinae” penes se habebat, quos nobiscum compartiri ipse cupiebat. Iam tunc sodales Circuli Gaditani plura exemplaria horum commentariorum in promptu habere uolebamus, qua de causa hodie nobis gaudendum est.

        Ceterum hebdomade continenti sodalis Alexandra orationem habebit AD IVVENES STVDIOSOS dicatam apud Malacitanos, coram quibus de proposito “Sal Musarum” nuncupato loquetur necnon de aliis nouis consillis nouo anno academico suscipiendis.

    In proximum!

Praeconium

Saluete, sodales et iuuenes studiosi Latine loquentes qui forte paginam nostram offendistis per rete uniuersale nauigantes!

De nuntio et praeconio cursus aestiui Matritensis CAELVM nuncupati, qui mense Augusto exeunte celebrabitur, certiores uos facimus. Attente legite indicem rerum agendarum, rationes docendi, nomina professorum et pretia inter alias res ad cursum attinentes indeque nomina uestra dare audete.

Discipuli omnes, qui nomen dent atque scholis intersint, a Vicerectore Vniuersitatis Malacitanae cursus extra Academiam habitos probante, documento donabuntur, quo accipient  1,5 credita academica.

Cras pergemus hora solita locos scriptos euoluere: quidni epigramma quoddam “Ad iuuenes studiosos” quod Alexandra discipulo Adamo nuper dicauit?

Interim curate ut ualeatis quam optime!

logo-caelum-1

Circulus Gaditanus condiscipulis omnibus sal.

    Cras circa meridiem Valeriani Hieroglyphica euoluere pergemus, sed primum legemus carmen rhythmicum secundum morem mediaeualem quod Anna Elissa Radke, optima poetria, humanissima et cara, nobis per paginam Facebook commendauit ab ea ipsa concinnatum, cui titulus est “Accessus ad Ouidium”:

De Ouidio poeta

De Ouidio poeta

Naso noster erat natus
et a patre vix sublatus, –
accurrit materterarum
turba, levium Musarum.

Musae nutriunt Nasonem,
pater mavult Scipionem:
‘disce, inquit, ius ut civis!’
puer dixit: ‚conor, si vis.‘

Sed puellae erant multae,
omnes doctae, nec incultae,
docent iura iuventutis:
ludos, artes, non virtutes.

Et matronae cothurnatae
favent illi vetustatae:
ut Penelope, Medea,
Dido, Phaedra et Ledaea.

‘Et pro nobis scribe!’ flamen
rogat, Naso spondet: ‘Amen.’
Opus autem tam molestum
linquit, agit diem festum.

Amat et natura vatem,
omnem dat varietatem:
Arbores, Armenta, aves,
omnium formarum claves.

Vae, vicisti, invidia:
‘extrema in provincia
remedia sint exsuli,
tu quoque, Naso, procul i!’

Carmen divi citharistae
discit Naso, carmen triste,
canens cycnus moritur,
Phoebus rursum oritur.

Etiam aliquid simul legemus de Ouidio poeta ad sensum melius capiendum uersuum.

In crastinum!

Sodales Circuli Gaditani condiscipulis omnibus sal.

        Num memoriae iam mandauistis uerba illa quae Cicero habuit in oratione Pro Coelio agens partes Caeci illius, qui, si profecto exstitisset, sic pro Tullio locutus esset in mulierem istam cui nihil fuit nisi quaedam temeritas ac libido?

      Ecce uobis  argumentum orationis Pro Caelio qui in sessione crastina inter alia attente euoluemus:

proCoelio

Valete.

Sodales Circuli Gaditani condiscipulis omnibus sal.

          Proxima sessione (die Mercurii hora consueta), ut priore monuimus, locum Ciceronis (nempe eius orationem pro Caelio, cap. 33-34) non solum euoluemus sed etiam auscultabimus et spectabimus per has imagines quas casu inuenimus in pagina uulgo YouTube dicta:

             Attente rimabimur enuntiationem atque actionem huius histrionis, qui partes Ciceronis agit. Postea librum inspiciemus Erasmianum cui titulus est De copia rerum et uerborum, cum Latine tum Hispanice, apud optimam editionem ab professore egregio Eustachio Sánchez Salor paratam.

Valete.

Sodales Circuli Gaditani condiscipulis omnibus sal.

        Cras et perendie sessiones nostras pergemus, in quibus multa et diuersa nobis legenda sint, utpote quae nondum absoluerimus. Inter praelectiones a Pinario propositas pergenda est illa Haloini De restauratione lingua Latina (Antuerpiae 1533); Alexandra nouam commendat quam ipsa descripsit sua in pagina Dialogus nouus et mire festiuus, ex quorundam uirorum salibus cribatus, non minus eruditionis quam macaronices amplectens (ca. 1519) inscriptam; cum discipulis autem lectio pendebit ex eis qui in scriptorium numero XXVI intrantes colloquio interesse uelint, sed liber quilibet Orbergianus optimus esse uidetur. Postremo Iosephus noua proposuit agenda, scilicet adagium Erasmianum unum aut alterum legere et perscrutari et memoriae mandare necnon uocem nonnullam lexici Forcelliniani seligere eiusque sensus et uim rimari, etiamsi nondum finem ceperimus commentationis cui index est De Republicae Litterariae originibus (Bonnae 1861), quae etiam euoluere pergere possimus.

        Multa opera, ut uidetis, exstant quorum unum seligendum sit, inter quae fortasse desint nomina auctorum antiquorum, sed de hac re pedibus imus in sententiam Walchii, qui sua in Historia critica Latinae linguae dixit:

Nihilominus recentiores cum veteribus coniungendos esse existimamus, partim ut cognoscamus quomodo illi veteres sint imitati et ex illorum exemplis discamus adplicare et ad usum adferre, quae in ipsa latinitate profecimus, partim quia recentîores auctores viam ostendunt ad habitum de illis rebus dicendi, de quibus nostra aetate loquendum est, comparandum, quarum magna est copia, quae veteribus auctoribus fuerunt incognita. Vbi adolescentes ad solos vetustiores scriptores accedunt, discunt quidem, de rebus bellicis, ciuilibus similibusque latine loqui; sed quando dicendum est de argumentis aliis, quae aeui nostri sunt propria, nesciunt, quo modo eleganter, quae cogitant, sint exprimenda. Sed tamen eiusmodi recentioris aeui scriptores eligamus, qui veteres latini ac puri sermonis laude celebres imitati sunt et illorum copiam, vim atque elegantiam expresserunt, quorum ingeniorum aetas et patrum et nostra ipsa ferax fuit.

    Valete.